Trëndafil i egër
Rosa canina L. – Rosaceae
Trëndafili i egër është një kaçubë deri në 3 m e lartë. E gjithë kaçuba është e mbuluar me gjemba të mprehtë. Gjethet janë çuditërisht pendore, dhe gjethet janë në formë veze dhe të dhëmbëzuara mprehtë. Lulet janë me ngjyrë të bardhë-rozë me një aromë të këndshme, frutat janë në formë veze, me ngjyrë të kuqe të çelët, të njohura si trëndafili i egër, dhe përmbajnë një numër të madh farash. Periudha e lulëzimit fillon në maj, dhe frutat zakonisht mblidhen gjatë shtatorit dhe tetorit. Trëndafili i egër është i përhapur në të gjithë Evropën, dhe rritet gjithashtu në Azinë Perëndimore dhe Afrikën Veri-Perëndimore. Është shumë i zakonshëm në rajonin tonë, duke u rritur përgjatë skajeve të pyjeve.
Pjesa medicinale e bimës është frut i tharë. Është e pasur me vitaminë C, acide frutash (malik, citrik, qelibar, fosforik), sheqerna, ligninë, pektinë, tanine, flavonoide, karotenoide, acid silicik, hekur dhe kripëra alumini.
Për shkak të përmbajtjes së lartë të vitaminës C, trëndafili i egër tradicionalisht rekomandohet për forcimin e sistemit imunitar dhe në rastet e lodhjes dhe rraskapitjes pranverore. Fruti i trëndafilit të egër ka aktivitete profilaktike dhe terapeutike kundër shumë sëmundjeve (artrit reumatoid, përdhes, sëmundje infektive, sëmundje të tëmthit, sëmundje të veshkave), falë efekteve të tij antioksiduese, anti-inflamatore dhe antimikrobike.
Rezultatet e disa studimeve vërtetojnë se trëndafili i egër ka efekte citotoksike në qelizat kancerogjene të mushkërive dhe prostatës (i shkatërron ato). Gjithashtu, përdorimi i kësaj bime rekomandohet për inflamacionin kronik të traktit urinar, për të forcuar mushkëritë dhe për të freskuar trupin. Taninet që gjenden në frutin e trëndafilit të egër ndalojnë diarrenë, dhe meqenëse është i pasur edhe me hekur, përdorimi i tij është plotësisht i justifikuar në rast të anemisë sideropenike.