Vitamina E

Mungesa e vitaminës E ekziston tek njerëzit me çrregullime të rënda të obezitetit, tek foshnjat e parakohshme dhe tek foshnjat e lindura me peshë të ulët trupore. Simptomat e mungesës së vitaminës E janë anemia hemolitike dhe dobësia muskulore me kreatinuri, humbja e ndjesisë në duar dhe këmbë, problemet me ecjen dhe kontrollin e lëvizjes, problemet me shikimin.

Mungesa e vitaminës E tek njerëzit e shëndetshëm është një fenomen shumë i rrallë, kryesisht shkaktohet nga sëmundje të ndryshme që kanë si rezultat përthithjen e dëmtuar të vitaminës E. Sëmundjet që mund të çojnë në përthithjen e dëmtuar të kësaj vitamine janë sëmundjet e traktit gastrointestinal, siç janë: sëmundja e Crohn, sëmundja celiake, pankreatiti, hepatiti.

Mungesa e vitaminës E shoqërohet me shumë çrregullime neurologjike, por mekanizmi i veprimit të vitaminës E në sëmundjet neurodegjenerative nuk është kuptuar plotësisht. Besohet se një nga mekanizmat e veprimit është efekti mbrojtës i vitaminës E kundër stresit oksidativ, sepse vitamina E konsiderohet një antioksidant i fortë. Shumë studime kanë arritur në përfundimin se ekziston një marrëdhënie e rëndësishme midis nivelit të vitaminës E në trup dhe vuajtjes nga sëmundjet neurodegjenerative, siç janë sëmundja e Alzheimerit, sëmundja e Parkinsonit, goditja në tru dhe skleroza laterale amiotrofike.

Teprica e vitaminës E: Simptomat e hipervitaminozës së vitaminës E janë: diarre, të përziera, të vjella, lodhje. Nëse nuk reagoni në kohë, një përqendrim i tepërt i vitaminës E në trup mund të rrisë rrezikun e gjakderdhjes, përfshirë gjakderdhjen në tru (goditje hemorragjike).

Hormonet tiroide ndikojnë në rritjen, zhvillimin dhe metabolizmin e një organizmi. Nga ana tjetër, nivelet e larta të hormoneve tiroide në qarkullim (hipertiroidizmi) shoqërohen me ndryshime në të gjithë organizmin (humbje peshe trupore, metabolizëm i përshpejtuar, temperaturë e lartë trupore, takikardi, fibrilacion atrial, dobësi muskulore, humbje kockore, si dhe ndërlikime hepatobiliare). Në dekadat e fundit, interesi në rritje është drejtuar drejt përdorimit të antioksidantëve si agjentë terapeutikë në sëmundje të ndryshme dhe çrregullime patofiziologjike që ndërmjetësohen nga stresi oksidativ. Meqenëse çrregullimet e gjëndrës tiroide shoqërohen me stres oksidativ, vitamina E është një pjesë e domosdoshme e terapisë në patofiziologjinë e gjëndrës tiroide, sepse besohet se antioksidantët e fortë si tokoferoli mund të lehtësojnë simptomat e sëmundjes, por edhe të zvogëlojnë mundësinë e ndërlikimeve. Për të mbrojtur mitokondritë nga sulmet e radikaleve të lira, ato janë të pajisura me një sistem efikas antioksidant. Si një pjesë shumë e rëndësishme e sistemit të mbrojtjes kundër stresit oksidativ është vitamina E, e cila është e tretshme në yndyrna dhe ka një potencial të madh për të neutralizuar radikalet e lira, duke mbrojtur kështu membranën qelizore nga dëmtimi i tepërt. Ky përfundim erdhi nga një numër i madh studimesh klinike që tregojnë se suplementimi i vitaminës E është i rëndësishëm në hipertiroidizëm, por edhe në sëmundje të tjera të tiroides.

Rëndësia e vitaminës E në sëmundjen e prostatës: Ka shumë studime që vërtetojnë se ushqyerja e duhur dhe suplementet mund të kenë një efekt shumë pozitiv tek pacientët me hiperplazi beninje të prostatës. Tek burrat që vuajnë nga kjo sëmundje (një numër i madh i popullsisë mashkullore mbi 40 vjeç), është e nevojshme të zvogëlohet marrja e mishit të kuq, qumështit, produkteve të qumështit, si dhe ushqimeve që përmbajnë një përqindje të lartë të niseshtesë në dietë, sepse e gjithë kjo rrit rrezikun e komplikimeve, ndërsa rekomandohet marrja e frutave, perimeve, acideve yndyrore të pangopura dhe vitaminës D, sepse zvogëlon rrezikun e sëmundjeve dhe komplikimeve. Lidhur me suplementet, rekomandohet të merren përqendrime më të larta të vitaminës E, likopenit, selenit dhe karotenit, sepse përqendrimet më të larta të këtyre mikronutrientëve mbrojnë trupin nga hiperplazia beninje e prostatës.

Ka studime që kanë pasur për qëllim vlerësimin e përqendrimit të antioksidantëve (vitaminat E, A, C) në plazmën e gjakut të burrave të moshuar dhe rolin e këtyre vitaminave në zhvillimin e hiperplazisë beninje të prostatës. U arrit në përfundimin se përqendrimi i këtyre antioksidantëve zvogëlohet me moshën dhe se përdorimi i vitaminave E, A dhe C si masë parandaluese tek burrat mbi 40 vjeç është mjaft i justifikuar. Gjithashtu, kjo mund të jetë një formë e aktiviteteve profilaktike gjatë trajtimit standard, farmakologjik (alfa-bllokues, frenues të 5-alfa-reduktazës ose disa ilaçe fitoterapeutike). Konsiderohet se përfshirja e komplekseve të vitaminave është e nevojshme edhe pas trajtimit operativ, sepse në këtë mënyrë përshpejtohet procesi i rehabilitimit postoperativ.